Krótka historia sołectwa
Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1502 roku. Używano wymiennie określeń Turza oraz Thurza. Nazwa pochodzi od nieistniejącego już jeziora Turskiego, nad którym miejscowość kiedyś leżała. Wieś została założona przez Rycerzy Zakonnych, po zawarciu pokoju z Litwinami w 1379 r. W tym samym okresie wybudowano pierwszy kościół, jednak ciągłe wojny między zakonem a stroną polską spowodowały, że kościół popadł w ruinę i nigdy nie został odbudowany. W 1919 roku na mocy traktatu wersalskiego wieś – wraz z całą Działdowszczyzną – przyznana została Rzeczpospolitej Polskiej. Nowy kościół został założony dopiero po I wojnie światowej w 1924 roku z inicjatywy właściciela majątku – Aleksandra Kamińskiego. Świątynia powstała w przeciągu zaledwie 4 miesięcy, a 1 lipca 1935 r. została erygowana (stała się parafią) dekretem biskupa chełmińskiego Stanisława Wojciecha Okoniewskiego. W 1939 roku znalazła się pod okupacją niemiecką. W połowie lat 50. Turza Wielka była siedzibą gromady.
Turza Wielka przed wojną
Najstarsze zdjęcie w zestawie pokazuje sielankę we wsi sprzed II wojny światowej, z lat 30. XX wieku.
Wojenna codzienność
Fotografia z 1942 roku dokumentuje mieszkańców miejscowości w czasie II wojny światowej.
Kościół Matki Bożej Różańcowej
Współczesna świątynia to ważny punkt krajobrazu wsi — ujęcia z 2018 roku.
Kolej i łączność
Przystanek kolejowy pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów miejscowości.
Życie codzienne i przestrzeń wsi
Biblioteka, skrzyżowanie i codzienne widoki pokazują współczesny charakter Turzy Wielkiej.